18 jaar…
Vandaag is Anjuli "jarig".
18 jaar zou ze geworden zijn, maar ze is niet ouder dan 12 jaar, 4 maanden, 2 weken, 5 dagen, 16 uur en 5 minuten geworden. Het is nog steeds niet te bevatten.
We hebben haar verjaardag "gevierd", voor zover je dat kunt doen zonder de jarige. Het is in ieder geval geen dag om ongemerkt voorbij te laten gaan. Dat zal het ook nooit worden. Ik weet dat ik niet de enige ben die er zo over denkt. Ik krijg nog steeds kaartjes en mails op Anjuli's verjaardag en ik word gebeld. Ik weet ook dat sommige mensen kaarsjes voor haar aansteken, niet alleen op haar verjaardag, maar ook "zo maar".
Zoals altijd ben ik 's ochtends vroeg in mijn eentje bij haar geweest. Ik heb haar bloemen neergezet, kadootje gegeven en ballonnen opgehangen. Het hoort er ook bij en ik merk dat anderen het ook overnemen. Sinds vorig jaar zie ik vaker ballonnen op de begraafplaats. Fijn. Ik ben niet de enige "gek"!
Bloemen kun je tegenwoordig ook niet de avond tevoren neerzetten, want de kans is dan groot dat ze er op de verjaardag niet helemaal heel zijn. De dieren (reexebn en konijnen) eten nog steeds alles op. Maar dat geeft niet, ik word steeds creatiever en ben slimmer dan hen. Ik zal nog wel een keer laten zien wat ik bedoel. Niet vandaag. Vandaag is het Anjuli's verjaardag. Daar heb ik foto's van.
Zo was het vanochtend, toen ik weer weg ging.
De glazen hartjes (het is een setje van 2) die naast Caedii hangen zijn Anjuli's kadootje.
Een paar van de ballonnen die wij los gelaten hebben.
In Vancouver en Essex deden er ook vrienden mee.
Het weer werkte goed mee. Het was niet zo koud en we konden lang blijven. Het was droog, de wind stond goed en de ballonnen gingen hoog. Vanwege de zondag (winkels waren gesloten) hadden we allerlei andere ballonnen. Mooi.
Na de "gewone" ballonnen, hebben we nog een hete luchtballon richting hemel gestuurd.
Meer bloemen erbij.
En nog een kadootje van mijn broer.
Ook thuis staat er nog een kadootje van mijn zus. Een mooie orchidee met allerlei hartjes, lieveheersbeestjes en een hartjes lichtje, die nu aan is. In de rode fotolijst is de foto van Anjuli's laatste verjaardag die we samen gevierd hadden. Haar 12e.
14 March 2011 at 19:07
Mooi hoor Es!
Fijn dat er nog steeds op diverse plekken in de wereld balonnen voor haar opgelaten worden op haar verjaardag! Heel bijzonder!
Maar Anjuli was dan ook bijzonder, ze heeft velen geraakt en die zullen haar nooit vergeten!
Ben blij dat het weer meewerkte, wel jammer dat de herten nog steeds onverstoorbaar rondhobbelen!
Knuf!
PEET
15 March 2011 at 19:56
Mooi Es, prachtig zo met al die bloemen en hartjes.
Er is hard aan jullie gedacht hier.
veel liefs Wil
16 March 2011 at 11:18
18 alweer…. Ajuli woont in vele harten. *knuf*
16 March 2011 at 20:46
Mooi al die ballonnen en cadeautjes. Anjuli is vaak in mijn gedachten. Ik besef zo vaak wat jullie moet missen.
18 March 2011 at 21:00
18 dat is geen meisjesleeftijd meer en toch ook weer wel..!
Anjuli als adolescent..je kunt je het misschien niet eens voorstellen (of juist wél?) Vast een supercreatieve bezige bij, dol op haar moeder en misschien ook al een vriend..
Studie, hobby, werk..je kunt alleen maar fantaseren en juist die fantasieën benadrukken het ontiegelijke gemis..
Mooi hoe jullie invulling geven aan Anjuli haar verjaardag, al had ik je oneindig veel liever een verjaardag met taart en een huis vol visite gewenst!
Liefs, Mien
18 March 2011 at 23:18
@ Mien: je verwoordt het zo treffend.
Mijn dochter is even oud als Anjuli geweest zou zijn.
Je beschrijft precies wat ik wel heb en en Es niet meer. Misschien dat Anjuli daardoor zo in mijn hartje zit.
Sinds Anjuli is het nooit meer vanzelfsprekend geweest en ben ik elke dag weer ongelooflijk dankbaar.
Lieve Es, hou je taai!
x
21 March 2011 at 09:56
Bedankt voor de reacties. Lief van jullie!
Peet: Volgens mij komen we nooit van de dieren af. Ik heb een spray gekregen, waarmee ik de bloemen kan bewerken tot anti-ree, maar dan zijn de konijnen er nog. Maar ook daar heb ik al een alternatief voor: glazen potten, die ik van de bovenkant afgesloten heb met kippengaas. Kun je op de eerste foto zien.
Wil, bedankt voor je kaartje. Ik weet dat je vaak aan Anjuli denkt.
Fee, bedankt.
Mien, het blijft gissen. De toekomst die ik in mijn gedachten heb is gebaseerd op uitspraken en acties van Anjuli, maar het kan natuurlijk zijn dat ze een heel andere kant op zou gaan. Het enige wat ik zeker weet is dat ze altijd van mij zal houden. Dat houdt me op de been.
Nicky, juist omdat Michelle zo oud is als Anjuli en er ook andere overeenkomsten zijn, vind ik het moeilijk om op jouw weblog te reageren. Soms ben ik gewoon jaloers!
28 March 2011 at 22:09
Hoeft ook niet, hoor. Ik snap het helemaal. Juist door al die overeenkomsten vind ik het zo hartverscheurend. Ik heb dan ook diepe bewondering voor je!
26 April 2011 at 00:15
hoi mamma van anjuli,
het is nu inmiddels 5 jaar geleden dat ik op toevallige wijze op jullie site ben gekomen. net heb ik een documentaire gezien, hoe het is om je kind te verliezen, en ik moest gelijk aan je denken.
ik wil je een compliment geven, dat je anjuli’s 18de verjaardag heb gevierd.
nu dat ze een sterretje is, zal ze enorm trots op je zijn.
het zal allemaal niet meevallen, maar ik heb heel erg veel bewondering voor jouw.
en het klinkt gek, maar jij geeft mij ernorm veel kracht om ook een bikkel te zijn.
liefs nanda
27 April 2011 at 21:14
Ik moest opeens denken aan jullie.. Jee.. Anjuli zou al volwassen moeten zijn.. Ik kom hier eigenlijk nooit meer, maar jullie blijven toch in mn gedachte. Wilde dus toch even een virtuele knuffel komen brengen.
5 May 2011 at 10:29
Dat zegt Klorriemorrie goed…. jullie zijn altijd nog bij veel mensen in gedachte. *knuf*
15 May 2011 at 16:32
Tsjee, door mijn burn out, een week eerder dan de verjaardag van Anjuli, is er heel veel langs mij heen gegaan.
Maar door mijn interesse in de Surinaamse keuken zijn jullie “altijd” in mijn leven.
Dikke kus en de groetjes aan de familie.
13 June 2011 at 04:02
18 jaar….
Ondanks dat ik haar niet echt gekend (enkel via haar blog) kan ik me wel wat voorstellen hoe ze zou zijn. Ik weet dat ze alleszins heel geliefd zou zijn. Een jaar geleden heb ik eens foto’s van haar zitten bewerken. Ik weet dat ik misschien mensen kwets hiermee en dat is zeker niet de bedoeling. Ik was benieuwd hoe ze eruit zou zien als ze wat ouder was door de gewone simpele dingen die vaak veranderen bij jonge meisje (beugel, bril, makeup).
Ik blijf nog altijd aan Anjuli denken. Ik heb haar niet zo lang gekend maar het heeft wel een imact gehad.
Ze heeft een mooi gedenkplaats, heel wat anders dan andere die er zo grijs en grauw bij liggen.
Veel sterkte
30 September 2011 at 21:19
Hoi lieve Es. Ik weet niet of je dit leest, maar als ik voor iemand hoop dat het allemaal weer goed komt met weblog dan is het voor jou! Ik heb laatst boeken laten maken (per jaar) van mijn weblog. Best simpel, mocht je interesse hebben, er staat een bericht over op mijn nieuwe weblog http://www.nicky0607.wordpress.com. Liefs, Nicky